سرمقاله (۲)
سلام و احوال‌پرسی مدیر مجله
همراهان مجله کاروان کودک، چه حال دارید؟ شماره اول را چطور یافتید؟
تا جایی که ما خبر داریم و از تماس‌هایی که با تعدادی از شما داشته‌ایم، پیام‌های حمایت و شادباش زیادی دریافت کرده‌ایم. چند معلم خوش‌سلیقه در داخل افغانستان، مجله کاروان کودک را به ابتکار خود چاپ و میان شاگردان توزیع کرده‌اند. یک ویب‌سایت خارجی حق ترجمه مطالبش را به کاروان کودک تحفه داده است. چند نهاد، مجله کاروان کودک را در صفحات خود بازنشر کرده‌اند و تعدادی از علاقه‌مندان تعلیم، از طریق وتساپ و ایمیل، این مجله را به دست دیگران رسانده‌اند.
البته همه‌اش خبر استقبال و کامیابی هم نبود. ما نتوانستیم مجله را چاپ کنیم و در داخل کشور به دست شما برسانیم. ما معلمان و والدین علاقه‌مند به حمایت از آموزش نیز نمی‌توانیم به همه مسئولیت‌های خود برسیم. چند نفر وعده دادند که خرج چاپ مجله را بپردازند، ولی دیر شد و نتوانستیم آن را به موقع چاپ کنیم.
خوشحال‌ایم که در گوشه و کنار افغانستان، تعدادی از شما به برق و کمپیوتر دسترسی دارید و می‌توانید مجله را به شکل دیجیتال بخوانید. اما بوی کاغذ، صدای ورق‌زدن و وجود یک مجله رنگی روی طاقچه‌ی کتاب‌ها یا بین بیک مکتب، چیز دیگریست. باز وقتی بی‌برقی و محدودیت دسترسی به انترنیت و کمپیوتر را حساب کنیم، اهمیت چاپ نسخه‌ی کاغذی چند برابر می‌شود. ما به نمایندگی از شما تلاش می‌کنیم تا برای چاپ مجله نیز چاره‌ای بسنجیم.
نقاشی‌ها، مقالات و یادداشت‌های خود را به آدرس ایمیل و وتساپ مجله کاروان کودک بفرستید. یک‌تعداد از آن‌ها را در مجله و باقی را در ویب‌سایت نشر می‌کنیم. ها راستی! وب‌سایت مجله را فراموش نکنید. به آن‌جا سر بزنید و لینک آن را به دوستان‌تان بفرستید.
دل‌گرمی اصلی ما به کار داوطلبانه و همکاری معلمان، کودکان، والدین و متخصصان بخش تعلیم است. اگر مجله حمایت شما را داشته باشد، کمبود حمایت‌های رسمی و دولتی، مانع حرکت این کاروان نخواهد شد.
آرزومندیم موفق و پرتلاش باشید و با گذشت هر روز بزرگ‌تر و داناتر شوید.
Comments